Otrząsnąwszy się z początkowych wrażeń po pierwszej od lat interwencji Banku Japonii na rynku walutowym warto zastanowić się nad sensownością i skutecznością jej przeprowadzenia.

Wielu komentatorów wskazuje na fakt, że styl w jakim japońskie władze przeprowadziły interwencję na rynku walutowym zdecydowanie pozostawia dużo do życzenia. Nie dość, że przedstawiciel japońskiego rządu powiedział na konferencji prasowej, że ministerstwo finansów „zdaje się być zdania”, że kurs 82 jenów za dolara jest granicą, po przekroczeniu której należy interweniować, to jeszcze przyznał, że działanie władz było zupełnie nieskoordynowane z bankami centralnymi UE i USA.

Brak koordynacji jeszcze bardziej podważa szanse operacji na uzyskanie pożądanego celu (osłabienia jena), które i tak nie są tak duże jak zdaje się w to wierzyć japoński rząd, gdyż nawet w okresach dużo większej przewidywalności rynków interwencje na rynku walutowym nie są instrumentem o najwyższej skuteczności działania. Aktualną sytuację trudno uznać za zwyczajną, gdyż na relatywną siłę jena wpływ mają głównie problemy USA i strefa euro, które odbijając się na dynamice kursów ich walut wzacniają jena.

Do znaczącego czynnika wewnętrznej słabości japońskiej gospodarki doliczyć należy kwestię słabnącej konkurencyjności jej przemysłu, która wynika zarówno z siły jena jak i ze sztucznie zaniżanego kursu chińskiego juana, który daje sporą przewagę eksporterom z Państwa Środka.

Wyjawienie przez przedstawiciela japońskiego rządu progu, po którym należy spodziewać się dalszych interwencji wydaje się być skrajnie nierozsądne, gdyż daje pole do popisu spekulantom walutowym obstawiającym wzmocnienie jena i kolejne interwencje Banku Japonii.

dah/globtrex/agencje

Źródło: Globtrex.com/media