Krugman obwinia Chiny za kryzys finansowy

„(...) uważam, że szaleńcze kupowanie aktywów przez Chińczyków pomogło stworzyć bańkę na rynku nieruchomości, która była początkiem kryzysu finansowego. Ponadto upór Chińczyków by utrzymać stały kurs yuana wobec dolara, nawet gdy dolar się osłabia, może wyrządzić jeszcze więcej szkód." - napisał w swoim felietonie w The New York Times Paul Krugman - zeszłoroczny noblista z ekonomii.

Krugman, który pisze do The New York Times od 1999 roku, tym razem krytycznie odniósł się do polityki monetarnej Chin, którą określa jako „ (...)złe zachowanie, które zagraża całej światowej gospodarce". Nie mniej jednak częściowo broni polityki stałego kursu walutowego, i uważa, że Chiny słusznie zrobiły decydując się na taki krok na początku lat dziewięćdziesiątych. Chiny wówczas miały bardzo słabą gospodarkę, która mogłaby być łatwo zdestabilizowana poprzez wahania kursu walutowego. Ponadto dodaje, że stały kurs walutowy pomógł Chinom oprzeć się kryzysowi azjatyckiemu z późnych lat dziewięćdziesiątych

Do roku 2001, zdaniem Krugmana, bilans handlowy był zrównoważony. Jednak dalsze utrzymywanie polityki stałego kursu walutowego doprowadziło do olbrzymiej dewaluacji yuana wobec innych walut, bowiem w tym czasie dolar osłabiał się, między innymi, względem euro. To z kolei, wraz z rosnącą produktywnością w Chinach, spowodowało ogromną konkurencyjność chińskich produktów, które zalały rynki krajów rozwiniętych.

Receptą Krugmana na obecny kryzys jest więc dewaluacja dolara, dzięki której mogłaby zostać przywrócona równowaga w amerykańskim bilansie handlowym. Po części ten proceder ma miejsce, bowiem inwestorzy obserwując rosnący dług amerykański, wybierają bardziej bezpieczne waluty, co w konsekwencji prowadzi do osłabienia dolara.

„Oni chyba żartują, prawda?" - napisał Krugman o Departamencie Skarbu, który w raporcie wysłanym w czwartek do Kongresu, stwierdza, że Chińczycy nie manipulują swoją walutą.

Na koniec swojego felietonu Krugman jeszcze raz apeluje do światowych przywódców, aby zmienili swoją politykę względem Chin, ponieważ świat jest jeszcze pogrążony w recesji, a chińska polityka monetarna w obecnej formie nie powinna być już tolerowana.

Więcej na ten temat:

http://www.nytimes.com/