Francesco Guerrera z The Wall Street Journal oferuje trzy proste porównania, które wskazują na to, że inwestorzy wierzący w to, że "Lehman Brothers się powtarza", zdecydowanie się mylą.

Pierwszym czynnikiem, który odróżnia kryzys sprzed 3 lat od obecnego spowolnienia są genezy każdego z nich. Poprzednie załamanie miało miejsce na skutek zbytniego optymizmu konsumentów zapożyczających się na potęgę, by kupować nieruchomości, na które nie było ich stać. Kryzys 2008 roku rozwijał się z poziomu mikro do poziomu makro, odwrotnie niż obecne zawirowania, które zgodnie z opinią Guerrery spowodowane są spadkiem ogólnej wiary konsumentów i inwestorów w to, że rządy są w stanie skutecznie pobudzać gospodarki.

Drugim czynnikiem, który odróżnia dwa wyżej wspomniane momenty jest to, że o ile ostatni kryzys zastał gospodarstwa domowe i instytucje finansowe zadłużonymi po uszy, obecne zwolnienie wynika w sporej części ze spadków wydatków konsumenckich i inwestycji spowodowanych powszechnym oddłużaniem się, wskazuje Guerrera.

Trzeci czynnik jest bezpośrednią konsekwencją dwóch poprzednich, pisze Guerrera. Biorąc pod uwagę genezę załamania z 2008 roku, lekarstwo było proste, choć bolesne, do zaaplikowania pisze dziennikarz. Tym czego potrzebowały rynki była płynność, w efekcie czego rządy na całym świecie wpompowały w system około 1 bln dolarów.

„Dzisiaj takiego rozwiązania nie ma w karcie. Dzisiejsze problemy nie wynikają z braku płynności”, dodaje Guerrera. Szczególna natura tego kryzysu zaufania sprawia, że broń użyta do zwalczania poprzedniego kryzysu tym razem nie zadziała, trudno oczekiwać, że dodrukowanie dolarów, czy euro doda inwestorom pewności, że warto wrócić na rynek, konkluduje dziennikarz.

dah/wsj

Źródło: Przegląd mediów